Personeel met schulden – heb ik die ook?

By 3 november 2017Blog, Nieuws

Die financiële perikelen van Dennis houden me goed bezig. Ter voorbereiding van de afspraak heb ik nog kort telefonisch gesproken met mijn accountant bij FACET. Die wees me op een bijzonder interessant persbericht van onder andere het Nibud.

De titel van het persbericht luidt: 62% van de werkgevers heeft werknemers met financiële problemen. Ach natuurlijk, het zijn niet alleen ondernemers die financiële problemen kunnen hebben maar de medewerkers ook. Daar had ik nog niet bij stil gestaan. Zouden mijn medewerkers misschien ook hiermee te maken hebben?

Trouwens, 62% van de werkgevers is wel heel veel. Dat kan toch niet kloppen? Even verder lezen. Een werkgever is al gauw € 13.000,- per jaar kwijt aan een medewerker met schulden. Dit geldt voor iemand die voltijds werkt en zo’n € 36.500,- per jaar verdient. Dertienduizend euro per jaar, nee joh! Zoveel, dat geloof ik niet.

Ah kijk, er staat een onderbouwing van het bedrag. Er wordt gerekend met een productiviteitsafname van 20%. Als ik aan Dennis denk, zou het me eerlijk gezegd niet verbazen als dat percentage flink hoger ligt. Zijn productiviteitsafname schat ik eerder op 80%. Maar goed, de grootte van de financiële problemen speelt hier ongetwijfeld een rol bij. Laten we het houden op gemiddeld 20%, lijkt me niet onredelijk. Een andere factor is de toename van het ziekteverzuim. Er wordt gerekend met 7 extra dagen. Ook dat lijkt me niet onredelijk. En dan nog 3 uur tijd voor het verwerken van het loonbeslag. Dat zal wel, ik vind het in ieder geval in geen verhouding staan tot de productiviteitsafname en ziekteverzuim. Een soort schijnnauwkeurigheid als je het mij vraagt.

Maar goed, de afname van de productiviteit en de toename van het ziekteverzuim lijken me wel redelijk geschat. Bovendien is het onderzoek gebaseerd op meer dan duizend ingevulde vragenlijsten. Dat pleit toch ook voor de betrouwbaarheid van het onderzoek. En dat betekent dan ook dat 62% van de werkgevers ermee geconfronteerd wordt.

Maar mijn mensen dan? Heb ik ook medewerkers met financiële problemen? Eerst even verder lezen.

Meer dan de helft van de werkgevers denkt dat hun medewerkers bang zijn dat ze ontslagen worden als zij er achter komen dat het personeel financiële problemen heeft. Dat is zeker een aannemelijke reden om het niet met ‘de baas’ te bespreken. Even verderop lees ik dat 80% van de werkgevers hun medewerkers met de financiële situatie wil helpen. Ja natuurlijk is dat zo. De menselijke aard is nu eenmaal dat men klaar staat om te helpen als iemand dat nodig heeft. Maar ja, dan moet de werkgever wel weten dat er een probleem is en hoe kom je daar achter?

In het persbericht staat verder het kopje: Het aantal loonbeslagen op de werkvloer is flink gedaald. Mooi, denk je dan. Maar die flinke daling houdt in dat het geen 74% van de bedrijven meer is maar nu 46%. Dus bijna 1 op de 2 werkgevers heeft te maken met loonbeslagen. Dat is toch echt nog steeds heel veel. Gelukkig heb ik in ieder geval geen mensen waar beslag gelegd is op het loon. Ik twijfel alleen of dat nu zoveel zegt.

Volgens het persbericht komen werkgevers er pas laat achter dat het personeelslid financiële problemen heeft. Dat geloof ik gelijk, het is niet echt gebruikelijk om over financiële zaken te praten in Nederland. Hoe kan ik er achter komen of mijn mensen hulp nodig hebben?

Misschien is dit iets: Financieelgezondewerknemers.nl luidt één van de laatste kopjes in het bericht. Dat kan misschien helpen. Ik begin te surfen over de website en vind rechts op de site ‘Herkent u de signalen voor geldzorgen? Op dit gedrag moet u letten.’ Kijk, dat is nuttig. Niet alleen wordt een flink aantal objectieve signalen genoemd als: – Contact met schuldeisers of deurwaarder- Ontslag partner- Vraagt om voorschot of lening- Onrust bij latere salarisbetaling

Er wordt ook aangegeven hoe je er mee om kunt gaan. Hier heb ik iets aan. Als ik beter de signalen herken, kan ik eerder iets doen.

Maar dat neemt niet weg dat iedereen ook moet weten dat financiële zaken gewoon bespreekbaar zijn met mij, als mens en als werkgever. Hoe krijg ik dat voor elkaar? Hoe kan ik die drempel om het gesprek aan te gaan verlagen? Daar moet ik echt eens over nadenken.

Leave a Reply